Karşılaştırmayı Bırak, Kendi Ölçünü Bul

Bir danışanım otuzlu yaşlarında. Arkadaşları ev almış, evlenmiş, çocuk yapmış. O hâlâ "kendini arıyor." Ve bu yüzden kendini yetersiz hissediyor.

Sordum: "Ev, evlilik, çocuk — bunları gerçekten istiyor musun?"

"Bilmiyorum. Ama herkes yapıyor."

Toplumsal Zaman Çizelgesi

Toplum bir zaman çizelgesi vermiş: 25'inde iş bul, 28'inde evlen, 30'unda ev al, 32'sinde çocuk yap. Bu çizelgeye uymayanlar "geride kalmış" hissediyor.

Ama bu çizelge kimin? Senin mi? Annenin mi? Toplumun mu? Ve neden herkesin aynı hızda gitmesi gerekiyor?

Kendi Ölçün

Başarıyı, mutluluğu, ilerlemeyi kendi tanımınla ölç. Başkasının metriği sana uymuyor olabilir.

Bir danışanım kariyer merdiveninden inmek istedi. Yöneticilikten uzmanlığa geçmek. Herkes "delilik" dedi. Ama o ilk kez mutluydu.

İlerleme her zaman yukarı değildir. Bazen yandır. Bazen geri adımdır. Önemli olan senin için doğru yönde olması.

Herkesin farklı bir haritası var. Başkasının haritasıyla kendi yolunu bulamazsın.

Kendi ölçün ne? Bunu tanımlamak, karşılaştırmanın panzehiri.