Kaygı ile Arkadaşlık
Kaygı düşmanın değil. Sana bir şey söylemeye çalışan bir parçan.
Danışanlarım strese "düşman" gibi yaklaşıyor. "Stresimi yenmem lazım." "Stressiz bir hayat istiyorum." "Stresten kurtulmam gerek."
Kötü haber: stressiz bir hayat yok. İyi haber: stresi düşman yapmak zorunda da değilsin.
Stres bir alarm sistemi. Vücudun sana "dikkat et, burada önemli bir şey var" diyor. Bir sunum öncesi gerginlik, vücudunun "hazırlan, performans zamanı" demesi. Bir tartışma öncesi gerginlik, "dikkatli ol, bu ilişki senin için önemli" demesi.
Stres kötü değil. Kronik stres kötü. Arada fark var.
Akut stres seni keskinleştirir. Odaklanmanı sağlar. Ama bu gerginlik hiç geçmezse, kroniğe dönerse, o zaman sistem çöker.
Kronik stres genellikle dış olaylardan değil, iç dünyadan gelir. Mükemmeliyetçilik, kontrol ihtiyacı, hayır diyememe, sınır koyamama — bunlar kronik stresin gerçek kaynakları.
Benim kendi deneyimim: teknoloji dünyasında yıllarca "her şey acil" modunda çalıştım. Ama bir noktada fark ettim ki stresin kaynağı işin kendisi değildi — benim "her şeyi kontrol etmeliyim" inancımdı.
Kontrolü bırakmayı öğrendiğimde, aynı iş aynı tempoda devam etti. Ama ben değiştim. Stres azaldı. Çünkü kaynak değişti.
Stresi yok etmeye çalışma. Onun ne söylediğini anlamaya çalış.
"Neden stres hissediyorum?" Belki çok fazla sorumluluk aldın. Belki hayır demekten korkuyorsun. Belki başkalarının beklentilerini karşılamaya çalışıyorsun.
Stres bir mesajcı. Mesajı oku, mesajcıyı öldürme.
Stresle savaşan insan, iki cephede birden savaşıyor. Stresle barış yapan insan, enerjisini doğru yere harcıyor.
Bugün stresini dinle. Ne söylüyor sana? Cevabı duymak için önce sessizliğe ihtiyacın var.
Bu yazı sende bir şeyler uyandırdıysa
Birlikte konuşalım. İlk görüşme ücretsiz.
Ücretsiz Tanışma GörüşmesiBunlar da ilgini çekebilir.
Kaygı düşmanın değil. Sana bir şey söylemeye çalışan bir parçan.
Tükenmek senin hatan değil. Ama kendine bakmak senin sorumluluğun.
"Her kriz bir fırsat" klişesinin ötesinde, gerçekten ne oluyor?