Evet: İnsanı Köleleştiren Kelime
Her evetinin arkasında bilinçli bir tercih mi var, yoksa bir korku mu?
"Ben kavga etmem" diyen insanlar tanıyorum. Gurur duyarak söylüyorlar. Sanki çatışmadan kaçmak olgunluk.
Değil. Çoğu zaman çatışmadan kaçmak, meseleyi çözmemek demek.
Çatışma kötü değil. Sağlıksız çatışma kötü. Bağırma, hakaret — bunlar sağlıksız. Ama iki insanın farklı düşüncelerini ifade etmesi? Bu sağlıklı. Hatta gerekli.
Bir danışanım, 10 yıllık evli. "Hiç kavga etmeyiz" diyor gururla. Ama ikisi de mutsuz. Çünkü ikisi de söylemek istediklerini söylemiyor. Biriktiriyorlar.
En yaygın neden: çocuklukta sağlıksız çatışma modelleri. Aile kavga ediyordu, belki şiddet vardı. Çocuk, çatışma = tehlike öğrendi.
Diğer neden: terk edilme korkusu. "Karşı çıkarsam beni bırakır." Bu korku, kendini küçültmeyi öğretir.
Konu üzerinden konuş, kişi üzerinden değil. "Sen hep böylesin" yerine "bu durum beni rahatsız ediyor."
Dinle. Gerçekten anlamak için dinle.
Çözüm ara, haklılık arama.
Çatışmadan kaçan insan, kendi sesinden de kaçar.
Ertelediğin bir konu var mı? Belki bugün, sakin bir şekilde, açmanın zamanıdır.
Bu yazı sende bir şeyler uyandırdıysa
Birlikte konuşalım. İlk görüşme ücretsiz.
Ücretsiz Tanışma GörüşmesiBunlar da ilgini çekebilir.
Her evetinin arkasında bilinçli bir tercih mi var, yoksa bir korku mu?
Konuşmak iletişim değil. İletişim, karşındakinin duyduğu şey.
Çoğu zaman dinler gibi yapıyoruz. Ama aslında sıramızı bekliyoruz.