İş Hayat Dengesi Yalanı

Bir keresinde bir konferansta konuşmacı şunu dedi: "İş hayat dengesi kurmalısınız." Salonda herkes kafa salladı. Ben düşündüm: bunu söyleyen kişi de dahil, burada kimse bunu başaramıyor.

Çünkü "denge" yanıltıcı bir kelime. Sanki bir terazinin iki kefesine eşit ağırlık koyacaksın ve her şey tamam olacak. Hayat öyle çalışmıyor.

Denge Değil, Öncelik

Hayatın farklı dönemlerinde farklı şeyler öncelik kazanıyor. Yeni bir iş kuruyorsan, bir dönem iş ağır basacak. Çocuğun yeni doğduysa, aile ağır basacak. Sağlık problemin varsa, sağlık ağır basacak.

Ve bu normal. Sorun, "denge" kavramının bize sürekli eşitlik vaat etmesi. Her alana eşit zaman, eşit enerji. Bu imkânsız ve peşinden koşmak seni daha mutsuz ediyor.

Bunun yerine kendine şunu sor: "Şu an hayatımda en önemli olan ne?" Ve o şeye bilinçli olarak öncelik ver. Diğer alanlar biraz bekleyecek — ve bu sorun değil.

Suçluluk Tuzağı

İşteyken "çocuklarımla yeterli vakit geçirmiyorum" diye düşünürsün. Çocuklarınla vakit geçirirken "işlerim aksıyor" diye düşünürsün. Spor yaparken "şu raporu bitirseydim" diye düşünürsün.

Sonuç: hiçbir yerde tam olarak orada değilsin. Ve hiçbir şeyden tam zevk almıyorsun.

Bu suçluluk döngüsü, "denge" arayışının yan etkisi. Sürekli eksik hissediyorsun. Çünkü standart imkânsız.

Bir danışanım "huzur istiyorum" diyordu sürekli. Ama günleri inanılmaz doluydu. Sabah 6'da kalkıp gece 12'ye kadar bir şeyler yapıyordu. Sordum: "Dolu olan ne — hayatın mı, yoksa kaçışın mı?"

Uzun bir sessizlik oldu.

Gerçek Denge: Farkında Olmak

Denge bir durum değil, bir farkındalık. Neye zaman ayırdığını bilmek. Neyi ihmal ettiğini görmek. Ve bu tercihlerini bilinçli yapmak.

Bilinçli tercih yapan insan, işteyken işe odaklanır. Ailesindeyken ailesine. Kendine zaman ayırdığında kendine. Her yerde yarım olmaz.

Ama bu bilinçliliğe ulaşmak için önce bir adım gerekiyor: her şeyi yapmak zorunda olmadığını kabul etmek.

Her şeyi yapmaya çalışan insan, hiçbir şeyi tam yapmıyor. Ve "denge kurdum" derken, aslında dengesizliğin ortasında koşturuyor.

Belki bugün "neyi yapmayacağım" sorusuyla başlamak, "neyi yapacağım" sorusundan daha işe yarar.