Kararın Arkasında Durmak

Bir danışanım büyük bir karar verdi: 15 yıllık kurumsal kariyerini bırakıp kendi işini kuracaktı. Kararı verdikten sonra üç şey oldu:

Annesi dedi ki: "Deli misin?"

Arkadaşı dedi ki: "Riskli."

Kendi iç sesi dedi ki: "Ya başaramazsan?"

Ve karar sallanmaya başladı.

Karar Vermenin Ardından

Karar vermek bir an. Kararın arkasında durmak bir süreç. Ve o süreçte en büyük düşman, çevreden gelen "emin misin?" soruları.

Her "emin misin?" sorusu, kararının zeminini oyar. Zaten kendi şüphelerin var — bir de dışarıdan gelince dayanmak zor.

Gürültüyü Filtrelemek

Herkesin fikri var. Ama herkesin fikri senin için geçerli değil. Anneni seven, seni koruyan biri. Ama onun korku filtresi senin kararını şekillendirmemeli.

Bir kararın arkasında durmak, dışarıdaki gürültüyü filtrelemek demek. "Bu fikir benim için mi, yoksa onun korkusu mu?"

Şüphe Normal

Büyük kararlardan sonra şüphe duymak normal. Hatta sağlıklı. Ama şüphe ile geri dönmek farklı şeyler.

Şüphen olabilir ve yine de yürüyebilirsin. "Emin değilim ama devam ediyorum" da bir duruş.

Doğru karar diye bir şey yoktur. Verdiğin kararı doğru yapan, arkasında durman.

Arkasında duramadığın bir karar var mı? Belki mesele karar değil, inancın.