Karar Vermekten Korkmak
Karar vermemek de bir karar. Sadece kontrolü başkasına bıraktığın bir karar.
Bir danışanım üç aydır bir projeye başlayamıyordu. Her hafta "bu hafta başlayacağım" diyordu. Ve başlamıyordu.
"Tembel miyim?" diye sordu. Hayır. Korkuyorsun.
Erteleme çoğu zaman tembellik değil. Bir duygudan kaçış. Başarısızlık korkusu: "Ya yetersiz kalırsam?" Mükemmeliyetçilik: "Mükemmel yapamayacaksam hiç yapmayayım." Belirsizlik: "Nereden başlayacağımı bilmiyorum."
Ertelediğin şeye bak. Genellikle senin için önemli bir şey. Önemsiz şeyleri ertelemiyorsun — onları yapıyorsun. Önemli şeyleri erteliyorsun — çünkü başarısız olma riski daha büyük.
Ertelersin → suçluluk hissedersin → suçluluk motivasyonu düşürür → daha çok ertelersin. Kısır döngü.
Bu döngüyü kırmak için büyük bir hamle gerekmez. Küçücük bir adım yeter.
İki dakika yap. Sadece iki dakika. Projeyi aç, bir cümle yaz, bir taslak çiz. Çoğu zaman iki dakika yeterli çünkü başlamak en zor kısım. Başladıktan sonra devam etmek daha kolay.
Erteleme "yapmak istemiyorum" demiyor. "Yapmaktan korkuyorum" diyor. Korkuyu tanıdığında, ertelemeyi de tanırsın.
Üç aydır ertelediğin şey ne? Bugün iki dakikasını yap.
Bu yazı sende bir şeyler uyandırdıysa
Birlikte konuşalım. İlk görüşme ücretsiz.
Ücretsiz Tanışma GörüşmesiBunlar da ilgini çekebilir.
Karar vermemek de bir karar. Sadece kontrolü başkasına bıraktığın bir karar.
Kararı vermek zor. Ama asıl zor olan, verdikten sonra arkasında durmak.
Sabır beklemek değil. Beklerken iç dünyanı yönetmek.