Sorumluluk ve Suçluluk

İki kelime, çok farklı dünyalar. Sorumluluk: "Bu benim işim, üstleniyorum." Suçluluk: "Bu benim hatam, kendimi cezalandırıyorum."

Birçok danışanım ikisini karıştırıyor.

Suçluluk Tuzağı

"İyi bir anne değilim" diyen bir danışanım var. Çalışıyor, çocuklarına vakit ayıramadığını düşünüyor. Sürekli suçluluk hissediyor.

Sordum: "Çocuklarınla birlikte olduğunda nasılsın?"

"Suçlu hissediyorum çünkü yeterince vakit geçirmiyorum."

"Yani birlikte olduğunda bile orada değilsin?"

Suçluluk hem ayrıyken hem birlikteyken onu tüketiyordu. İki tarafta da kaybediyordu.

Sorumluluk ise Farklı

Sorumluluk, "Bu durumu iyileştirmek için ne yapabilirim?" sorusudur. İleriye bakar. Çözüm odaklıdır.

"Çocuklarıma daha az vakit ayırıyorum — bu zamanı nasıl daha kaliteli yapabilirim?" Bu sorumluluk. Suçluluk değil.

Suçluluk geçmişe bakar ve seni orada tutar. Sorumluluk geleceğe bakar ve seni harekete geçirir.

Suçluluktan Sorumluluğa

Her suçluluk hissettiğinde, onu sorumluluğa çevir. "Hata yaptım" yerine "bundan ne öğrenebilirim ve farklı ne yapabilirim?"

Suçluluk seni küçültür. Sorumluluk seni büyütür. İkisi de aynı kapıdan girer ama farklı yerlere götürür.

Hangi suçluluğu sorumluluğa çevirebilirsin?